Stéphanie Lagarde. Bloc ballad, 2018

[ SCROLL DOWN FOR ENGLISH >> ]

.

Το έργο Bloc Ballad (Η μπαλάντα του μπλοκ) της Stéphanie Lagarde είναι ένα γλυπτό που τραγουδά. Αφετηρία του είναι η διαπίστωση πως τα τελευταία χρόνια οι διαδηλωτές έχουν αναπτύξει καινούριες στρατηγικές ατομικής και ομαδικής προστασίας και χρησιμοποιούν διάφορα μέσα προφύλαξης και παραλλαγής, όπως μάσκες του σκι ή κράνη μοτοσικλέτας με ειδική ενίσχυση. Μπορούν έτσι να δρουν ως ομοιογενές πλήθος και συγχρόνως να μειώνουν τον κίνδυνο σωματικών τραυματισμών ή αναγνώρισης της ταυτότητάς τους. Αυτές οι ομάδες διαδηλωτών περιγράφονται συχνά με το όνομα black bloc (μαύρο μπλοκ) και συνήθως συνδέονται με αντιφασιστικές ή αναρχικές ιδεολογίες. Το Bloc Ballad αναπαριστά το ανθρώπινο σώμα στη διαδήλωση ως ευάλωτο υποκείμενο που εκτίθεται στην κρατική βία και ως αυτόνομη δύναμη που εναντιώνεται στο κράτος. Το έργο είναι κατασκευασμένο από ξύλο και αφρό και έχει τη μορφή όρθιου στρώματος· καλύπτεται με τεχνητό δέρμα από μαύρο καουτσούκ, το οποίο λειτουργεί ταυτόχρονα ως προστατευτική ασπίδα, ως κάλυμμα και ως μάσκα. Επάνω του βρίσκονται τέσσερα ζευγάρια μάτια αποκομμένα από το πρόσωπό τους που κοιτούν επίμονα, θυμίζοντας τα μάτια του Βούδα. Το κάθε ζευγάρι αντιπροσωπεύει και ένα διαφορετικό πλήθος, ενώ περιορίζει την ταυτότητα του ατόμου σε στερεοτυπικά γνωρίσματα που εμποδίζουν την αναγνώρισή του. Το γλυπτό τραγουδά στίχους του Alvaro De Campos, όνομα που αποτελεί ένα από τα λογοτεχνικά ψευδώνυμα του ποιητή Fernando Pessoa.

H εικαστικός και κινηματογραφίστρια Stéphanie Lagarde γεννήθηκε στη Γαλλία το 1982. Ζει και εργάζεται στο Παρίσι. Στο έργο της πραγματεύεται στρατηγικές οικειοποίησης και οργάνωσης του χώρου μέσα από συστήματα αντικειμένων, γλωσσών και ανθρώπινων όντων. Στα φιλμ της, που απηχούν αρχαίες μνημονικές τεχνικές, η Lagarde συλλέγει συγκρουσιακές αφηγήσεις μέσα από ήχους, εικόνες και κείμενα που αντλούνται από ιστορικές ή μυθοπλαστικές πηγές, από τον φυσικό ή τον ψηφιακό χώρο, παλαιότερες ή και σύγχρονες.

lagardestephanie.com

>>

Stéphanie Lagarde’s Bloc Ballad is a singing sculpture. Its starting point is the observation that in recent years participants of protest movements have developed new strategies to protect themselves individually and as a group by dressing in thick black clothes and using other special means of protection and disguise, such as ski masks and motorcycle helmets with special padding. This not only enables them to act as a homogenous mass but it also diminishes their risk of bodily harm, or being identified and prosecuted. Known as the ‘black bloc’, these groups of protesters are usually associated with anti-fascist or anarchist ideas. Bloc Ballad represents the human body in protest as being in a precarious situation and exposed to the violence of the state, but also as a force in its own right, opposing the state. Consisting of a wood and foam structure in the shape of a standing mattress, it is covered with an artificial black rubber skin that serves as a protective shield, a blanket and a mask, all at once. Four pairs of large isolated and staring eyes, not unlike the eyes of Buddha endeavour to represent certain crowds, while its own identity is reduced to stereotyped facial features to maintain anonymity. The sculpture sings verses by Alvaro De Campos, one of the poet Fernando Pessoa’s many aliases.

Stéphanie Lagarde was born in France in 1982 and she is a visual artist and filmmaker based in Paris. Her work deals with strategies of occupation and the organisation of space through systems of objects, languages and human beings. In her films, echoing ancient mnemonic techniques, Lagarde assembles conflicting narratives out of sound, image and text from real or virtual, old or new, historical and fictional sources.

lagardestephanie.com

 

 

 

ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ / ALL ARTISTS

ΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ΕΜΣΤ                 ΕΓΓΡΑΦΗ
Υπουργείο Πολιτισμού
EL / EN