Jennifer Nelson, "Απόβλητα (Κληρονομιά)", 2022 (έργο εν εξελίξει) , Φωτογραφία: Άννα Πρίμου

JENNIFER NELSON. ARTIST AT WORK

Waste (Inheritance) // Απόβλητα (Κληρονομιά). Μια δημόσια πραγμάτευση του απωθημένου

Project Room

Για ένα χρόνο η Jennifer Nelson συνέλεγε τις συσκευασίες και τα υλικά απόβλητα της οικογένειάς της. Ο όγκος και η μάζα που προέκυψε από αυτήν τη διαδικασία υπερβαίνει κατά πολύ το μέγεθος και το βάρος του σώματος της καλλιτέχνιδας. Για τους επόμενους 6 μήνες, η Nelson θα δημιουργήσει με αυτά τα υλικά απορρίμματα γλυπτικές μορφές που να μπορεί να τις φοράει στο σώμα της και να τις κουβαλά μαζί της. Η διαδικασία αυτή αντιπαραβάλλει ευθέως τα υλικά απόβλητα ενός ατόμου με τη σωματική του κλίμακα. Πόσα σκουπίδια παρήγαγα εγώ; Συνιστά επίσης μια μορφή λογοδοσίας — επωμίζεται κανείς κυριολεκτικά το βάρος των συνεπειών του τρόπου ζωής του.

Για να το επιτύχει αυτό, η Nelson επανεξετάζει τα υλικά που χρησιμοποιούμε καθημερινά, απερίσκεπτα και μόνο για μια φορά — διεκδικώντας την υλική και την ενεργειακή τους αξία. Αντί να απωθεί τα σκουπίδια, όπως κάνουμε συνήθως ως κοινωνία, το Waste (Inheritance) [Απόβλητα (Κληρονομιά)] είναι μια διαδικασία ανοιχτή στους επισκέπτες του Μουσείου. Το  κοινό είναι ευπρόσδεκτο στο προσωρινό εργαστήριο, που βρίσκεται μέσα στο Project Room,  για να γίνει μάρτυρας της δημιουργικής διαδικασίας, για να εξετάσει και να χρησιμοποιήσει δημιουργικά αυτά τα υλικά ή απλώς για να καθίσει και να συζητήσει γι’ αυτά. Στο πλαίσιο της πρακτικής της, η καλλιτέχνιδα θα μελετήσει τον κύκλο ζωής αυτών των υλικών —γιατί, για παράδειγμα, ένα φύλλο μεμβράνης περιτυλίγματος έχει προέλευση, ενεργειακό κόστος παραγωγής και υλικά απόβλητα. Επιπλέον έχει μια περιβαλλοντική κληρονομιά, το κόστος της οποίας συνήθως μένει να αποτιμηθεί στο μέλλον. Η Νέλσον θεωρεί ότι αυτά τα υλικά αποτελούν ένα συλλογικό γλυπτό, το οποίο για να κριθεί απαιτεί να εξετάσουμε τις συνέπειες της χρήσης των υλικών καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής τους. Το έργο μας καλεί να αναλογιστούμε τις συνέπειες των συνηθειών μας –αποτέλεσμα της καταναλωτικής κουλτούρας – να αποκτήσουμε συναίσθηση των καταναλωτικών μας συνηθειών που γίνονται απερίσκεπτα

Το πρότζεκτ θα φιλοξενεί επίσης ένα μικρό αναγνωστήριο με άρθρα και βιβλία, τα οποία ιχνηλατούν την προέλευση και τα αποτελέσματα της χρήσης μιας ευρείας γκάμας υλικών, που η καλλιτέχνιδα θα μοιραστεί με τα κοινό. Ειδικοί από διαφορετικά πεδία θα προσκληθούν επίσης για να αναλύσουν τα υλικά, ο καθένας μέσα από το πλαίσιο αποτίμησης της επιστήμης του. Πώς ερμηνεύει, λόγου χάρη, ένας αρχαιολόγος τη μάζα σε σχέση με έναν ειδικό της διαχείρισης αποβλήτων; Τι σημαίνει για έναν οικονομολόγο ή για έναν σύμβουλο πένθους; Η Nelson μάς καλεί να κοιτάξουμε εκ νέου αυτό το υλικό επιστρατεύοντας μια ολιστική προσέγγιση ή την πολλαπλή ενεργοποίηση της συλλογικής συνείδησης.  Αυτή η συσσωρευμένη μάζα —τα σκουπίδια— είναι η κληρονομιά που αφήνουμε στο μέλλον.