Untitled (Mesogheia), 2016-2022
Γλυπτό φτιαγμένο από τραπεζικούς λογαριασμούς, σπιτική κόλλα, χρυσή μπογιά (από τη Γερμανία), ξύλο
Συλλογή ΕΜΣΤ Αγορά 2022
Στο έργο της Jennifer Nelson Untitled (Mesogheia) [Χωρίς τίτλο (Μεσόγεια)], διαφορετικά νήματα και χρονικές περίοδοι της ελληνικής κοινωνικής εμπειρίας συγκλίνουν και αλληλοεπικαλύπτονται, δημιουργώντας ένα αντικείμενο σχεδόν σαν φυλαχτό. Το φόρεμα που βλέπουμε βασίζεται σε μια παραδοσιακή νυφική φορεσιά από την Ανατολική Αττική —ένα ένδυμα που στις ιστορικές εκδοχές του θα ήταν διακοσμημένο με πλούσια μοτίβα γονιμότητας, άνθισης και μελλοντικής ευημερίας. Ωστόσο, η εκδοχή που προτείνει η Nelson αντικαθιστά τα εκλεκτά υφάσματα και τα χρυσά κεντήματα από τα οποία θα ήταν φτιαγμένο το πρωτότυπο με συσσωρευμένα χάρτινα αντίγραφα τραπεζικών λογαριασμών και επιστολές χρεών, κολλημένα μεταξύ τους με χειροποίητη κόλλα και καλυμμένα με χρυσή μπογιά γερμανικής προέλευσης. Φιλοτεχνημένο σχολαστικά στο χέρι, στο απόγειο της πρόσφατης, καταστροφικής δημοσιονομικής κρίσης της χώρας, το έργο είναι γεμάτο αντιφάσεις: χρεοκοπία και αφθονία, πανωλεθρία και επιβίωση, δυσφορία και αδιάλειπτη ελπίδα. Τα ταπεινά, καθημερινά υλικά της Νέλσον —τεκμήρια μιας ασφυκτικής γραφειοκρατίας και αυστηρών οικονομικών δομών— μεταλλάσσονται σε ένα έργο που είναι ταυτόχρονα μοναδικό και πολύτιμο, και βαθιά απόκοσμο: μια ορατή ενσάρκωση του χρέους αλλά και της θέλησης για υπέρβασή του.
«Μέσα από συζήτηση και συνεργασία με γιαγιάδες και άλλες τεχνίτρες της Παιανίας, και με τις συμβουλές της τοπικής ιματιοθήκης για τις παραδοσιακές φορεσιές, ένα φόρεμα, πιστό στις ρίζες του, φιλοτεχνείται με αγάπη. […] Καθόμαστε μαζί, ενώνοντας τα βαριά υλικά μας, τυλιγμένες σε μια σιωπηλή αλληλεγγύη. Ανακτούμε την ενέργεια του χαρτιού, θεραπεύουμε τα δεινά. Χρησιμοποιούμε την ύλη του για να επιβεβαιώσουμε ξανά την αξιοπρέπεια και την επιθυμία μας για ανανέωση». Η συχνά επιτελεστική πρακτική της Nelson στηρίζεται στη συλλογικότητα και τη συμμετοχική καλλιτεχνική δράση για να διερευνήσει τις συνεχιζόμενες κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές και περιβαλλοντικές κρίσεις στη Μεσόγειο και πέρα από αυτήν. Γεωγραφικά τοποθετημένο στην πρώτη γραμμή της πραγματικότητας της μετανάστευσης, της λιτότητας και της οικολογικής ευθραυστότητας, το έργο της αντιμετωπίζει το ανθρώπινο σώμα ως τον ζωτικό χώρο όπου αποτυπώνονται οι τοπικές και παγκόσμιες αυτές εντάσεις. Αντλώντας από το υπόβαθρό της στον χορό, επιδιώκει σταθερά «να επαναπροσδιορίσει τις κοινωνικές και οικολογικές χορογραφίες». Η πρακτική της Nelson —σχόλιο για τις επιβλαβείς πολιτικές και οικολογικές συνήθειες της εποχής μας και συνάμα έμπρακτη ενασχόληση με θεραπευτικές και αποκαταστατικές δράσεις— βασίζεται σε μια συνεργατική, ευαίσθητη απέναντι στο τραύμα και βιώσιμη καλλιτεχνική δημιουργία. Αποτελεί ένα κάλεσμα για αντίσταση στην παθητική κατανάλωση, υποστηρίζοντας συγχρόνως την αποδόμηση καταστροφικών συμπεριφορών στη σχέση μας με την κοινωνία, την πολιτική και τον φυσικό κόσμο.
Η Jennifer Nelson γεννήθηκε στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ. Zει και εργάζεται στην Αθήνα.
