Έργα από την ενότητα Σειραϊκές δομές, 1978-1981
Μελάνι σε χαρτί μιλιμετρέ
Συλλογή ΕΜΣΤ
Δωρεά Ζάφου Ξαγοράρη 2002
Κεντρικός άξονας της καλλιτεχνικής πρακτικής της Μπίας Ντάβου αποτελεί η ανάπτυξη ενός συστηματικού τρόπου οργάνωσης του έργου της, τον οποίο η ίδια ονομάζει «σειραϊκές δομές». Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, υιοθετεί τη σειραϊκότητα ως βασική αρχή συγκρότησης της καλλιτεχνικής πρακτικής, οργανώνοντας τα έργα της βάσει αριθμητικών σειρών. Οι δομές αυτές αντλούν από το δυαδικό σύστημα και τις αρχές της κυβερνητικής (της επιστήμης που μελετά τα σύνθετα συστήματα και την επικοινωνία στους ζώντες οργανισμούς και τις μηχανές), ενώ εξελίσσονται βάσει διαδοχικής λογικής. Παράλληλα, ενσωματώνει μαθηματικές αρχές και ακολουθίες, επιδιώκοντας τη δημιουργία ενός οπτικού κώδικα επικοινωνίας μεταξύ έργου και θεατή. Η σχολαστική διαδικασία εκτέλεσης των σχεδίων συνδυάζει χειροτεχνική εργασία με τυποποιημένες μεθόδους παραγωγής. Αν και εργάστηκε σε ποικίλα μέσα –όπως γλυπτική, ζωγραφική, σχέδιο και υφαντική– το σχέδιο αποτέλεσε για την Ντάβου το βασικό πεδίο ανάπτυξης της μεθοδολογίας της, συχνά πάνω σε διαγραμμισμένο χαρτί. Στο ευρύ σώμα σχεδίων, η χρονοβόρα, χειρωνακτική εκτέλεσή τους υπονομεύει τη μαθηματικά προκαθορισμένη δομή και τη φαινομενική αυστηρότητα του συστήματος.
Το 1978, σε ένα κείμενο της, η Μπία Ντάβου θα προσδιορίσει τις Σειραϊκές δομές ως εξής: «1. Σειραϊκές δομές: νοητικές και εννοιολογικές κατασκευές που προκύπτουν από το δυαδικό αριθμητικό σύστημα 0, 1 και αναπτύσσονται σε αυτορρυθμιζόμενες ακολουθίες (σειρές) ακέραιων αριθμών (στοιχείων).» Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, η επίπονη, σχολαστική διαδικασία εκτέλεσης των σειραϊκών δομών οδηγεί την Ντάβου στη μυθολογική μορφή της Πηνελόπης και στην ποιητική σύνθεση της Οδύσσειας. Στο πλαίσιο αυτό, μεταγράφει στην επιφάνεια του σχεδίου στίχους του ομηρικού έπους, οργανώνοντας τους σε αριθμητικές ακολουθίες, ή τους κεντά σε ύφασμα, δημιουργώντας εγκαταστάσεις που παραπέμπουν σε ιστία πλοίων. Κεντρικά θέματα όπως ο νόστος και ο θάνατος διαπλέκονται με προσωπικές αναφορές, μετατρέποντας τις «σειραϊκές δομές» σε φορείς υπαρξιακού στοχασμού, όπου τα μαθηματικά συστήματα και η λογική διασταυρώνονται με τη μνήμη και την ποιητική αφήγηση.
Η Μπία Ντάβου γεννήθηκε το 1932. Πέθανε το 1996 στην Αθήνα.
