Η ενότητα αυτή εστιάζει στη μετανάστευση, την εξορία, τον εκτοπισμό και την αστάθεια των συνόρων, καθώς και στις πολιτισμικές μετατοπίσεις που αντανακλούν τις μετασχηματιστικές αλλαγές οι οποίες διαμόρφωσαν την Ελλάδα και την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή όπου εντάσσεται, κατά τα τελευταία 25 χρόνια. Μετά το κλίμα αισιοδοξίας από την υιοθέτηση του ευρώ και τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, η χώρα εισήλθε σε μια παρατεταμένη (σχεδόν δεκαετή) περίοδο οικονομικής κρίσης που χαρακτηρίστηκε από αυστηρή λιτότητα, πολιτική αναταραχή, κοινωνική και οικονομική επισφάλεια, ενώ η μεταναστευτική κρίση του 2015 την επανατοποθέτησε ως μια μεθόριο μεταξύ της Ευρώπης, των Βαλκανίων, της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Αντλώντας από τις βιωμένες πραγματικότητες της Ανατολικής Μεσογείου, της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων –περιοχές που διαμορφώθηκαν ιστορικά από πολέμους, αποικιοκρατία, ανταλλαγές, εργασία, εμπόριο και βίαιες μετακινήσεις πληθυσμών– η ενότητα διερευνά τις συναισθηματικές και πολιτικές διαστάσεις του ανήκειν, της προσδοκίας, της αποξένωσης και των κυρίαρχων αφηγημάτων. Μέσα από κατακερματισμένες ταυτότητες και εμπειρίες γεωπολιτικής ρήξης και πολιτισμικής μεταβολής, οι καλλιτέχνες στοχάζονται για το πώς η ίδια η γεωγραφία παραμένει ασταθής, διαφιλονικούμενη και διαρκώς επαναπροσδιοριζόμενη από μετακινήσεις, κρίσεις και μεταβαλλόμενες ιστορικές αφηγήσεις.