Υπό την επήρεια δυσμενούς πραγματικότητας, 1970
Επί απολύτου ταυτίσεως, 1973
Συμμετοχή στην κατάκτηση της Σελήνης, 1969
Η μεγάλη Παρασκευή των Ελλήνων, 1968
Λάδι σε λινό
Συλλογή ΕΜΣΤ
Δωρεά Όλγας Ιωάννου 2026
Τα έργα του Γιώργου Ιωάννου που ανήκουν στη συλλογή του ΕΜΣΤ χρονολογούνται από την περίοδο 1968-1973 και είναι χαρακτηριστικά της διαχρονικά στρατευμένης πολιτικά πρακτικής του. Στα έργα αυτά συνδυάζει οξεία πολιτική κριτική με τη γλώσσα της ποπ κουλτούρας για να καταγγείλει τον φασισμό και τα δεινά του. Η μεγάλη Παρασκευή των Ελλήνων, 1968, συσχετίζει τις δικτατορίες του Ιωάννη Μεταξά (1936-1941) και των συνταγματαρχών (1967 – 1974) με τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη γερμανική κατοχή της Ελλάδας μέσα από την απεικόνιση συμβάντων και συμβόλων, αλλά και των προσώπων του Χίτλερ και του Μουσολίνι. Στο Συμμετοχή στην κατάκτηση της Σελήνης, 1969, ο Ιωάννου αναφέρεται στη ναζιστική συμβολή στο διαστημικό πρόγραμμα των Ηνωμένων Πολιτειών, με αναφορά στην πυραυλική τεχνολογία V1 και V2 που ανέπτυξε η Γερμανία για τις ανάγκες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στο Υπό την επήρεια δυσμενούς πραγματικότητας, 1970, παρουσιάζεται ένα ζευγάρι έτοιμο για εκτέλεση με δεμένα μάτια και ζωγραφισμένους στόχους πάνω στην αστική ενδυμασία τους, ανάμεσα σε άλλες απεικονίσεις πολεμικών συμβάντων, επισήμανση της επίδρασης της παγκόσμιας και εθνικής πολιτικής στο ιδιωτικό και διαπροσωπικό πεδίο. Στα Επί απολύτου ταυτίσεως, 1973, και Παράθεση εννοιών (ή Αντιρρήσεις στον….), 1973, δεσπόζουν οι διαφημίσεις προϊόντων σε αντιπαράθεση με σύμβολα καταπίεσης και βίαιης καταστολής ως κριτική στην προώθηση του καταναλωτικού μοντέλου ζωής από τη στρατιωτική δικτατορία της Ελλάδας.
Ο Γιώργος Ιωάννου (1926-2017) είναι αναμφισβήτητα μία από τις πιο σεμνές, συνεπείς και παραγωγικές μορφές στην ακόμα άγραφη ιστορία της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα, ενώ το έργο του ξεχωρίζει από τον τρόπο που αξιοποιεί την εικονογραφία του λαϊκού πολιτισμού, της καταναλωτικής και της μαζικής κουλτούρας, δημιουργώντας σουρεαλιστικές συνειρμικές αφηγήσεις. Από τη δεκαετία του 1960 και έπειτα, με την πεποίθηση ότι το έργο τέχνης πρέπει να είναι ευανάγνωστο και κατανοητό σε όλους, ο Ιωάννου εισάγει στη ζωγραφική του τεχνοτροπίες δημιουργίας εικόνων από τη διαφήμιση, τις αφίσες και τα κόμικς. Άμεση συνέπεια αυτής της αξιοποίησης της γλώσσας του μαζικού οπτικού πολιτισμού είναι ότι και το δικό του ζωγραφικό έργο κερδίζει την προσοχή του θεατή, ενώ για τους ίδιους λόγους έχει αναγνωριστεί σαν μια ελληνική εκδοχή της ποπ αρτ. Πολύ βαθύτερα όμως από μια επιφανειακή αντιστοιχία με ένα πρωταρχικά αμερικανικό καλλιτεχνικό κίνημα, η τέχνη του Γιώργου Ιωάννου είναι μια ουσιαστική και αυθεντική προσωπική συνεισφορά στις εξελισσόμενες και διευρυμένες έννοιες του λαϊκού και του δημοφιλούς σε συνάρτηση με ένα ελληνικό και διεθνές πλαίσιο μεταπολεμικών και ψυχροπολεμικών ιδεολογικών συγκρούσεων.
Ο Γιώργος Ιωάννου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1926. Έφυγε από τη ζωή το 2017.
