Κολώνα

Οι πειραματισμοί της Νίκης Καναγκίνη με την τέχνη της ταπισερί οδηγούν στη δημιουργία «γλυπτών εσωτερικού χώρου», όπου τα νήματα από διαφορετικά υλικά αποδεσμεύονται από το επίπεδο και αναπτύσσονται στον χώρο με γεωμετρικούς αλλά και οργανικούς τρόπους. Η Κολώνα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της μετάβασης: ένα εύπλαστο γλυπτό από μαλακά και ευέλικτα υλικά, ικανό να παρουσιαστεί σε πολλαπλές διατάξεις. Τα βαμβακερά σχοινιά κινούνται ελεύθερα στον χώρο, συνδέοντας τις καμπύλες ή τις φαινομενικά άναρχες διαδρομές δύο συρμάτινων μεταλλικών «σπονδύλων». Η ευκαμψία της κατασκευής επιτρέπει τη συνεχή αναδιαμόρφωση της μορφής, επαναπροσδιορίζοντας την έννοια της ταπισερί ως τρισδιάστατη, δυναμική δομή. Τα σχέδια που συνοδεύουν το γλυπτό αποτυπώνουν πιθανές εκδοχές του, υπογραμμίζοντας τη σχέση μορφής, υλικού και χώρου, καθώς και την πειραματική διάθεση της Καναγκίνη στη γλυπτική με νέα υλικά. Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην 5η Μπιενάλε Tapisserie της Λωζάνης (1971).