Ενότητα 3

Η ενότητα Χειρόγραφα, που ξεκινά το 1974, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες σειρές έργων της Νίκης Καναγκίνη. Συγκροτείται γύρω από έναν σταθερό και διαρκή άξονα: τη συστηματική διερεύνηση της γραφής ως εικαστικής πράξης. Η καλλιτέχνιδα προσεγγίζει τη γραφή όχι ως φορέα νοήματος, αλλά ως πεδίο χειρονομίας, ρυθμού και υλικότητας, αναπτύσσοντας μια προσωπική, μη αναγνώσιμη μορφή οπτικής γλώσσας. Όπως αναλύει η ποιήτρια Μαντώ Αραβαντινού: «Τα ζωγραφικά χειρόγραφα της Καναγκίνη, μου προσφέρουν τη δυνατότητα μιας σαγηνευτικής όσο και μυστηριώδους επικοινωνίας, που το στίγμα της βρίσκεται πέρα απ’ το αλφάβητο και πριν απ’ το συντακτικό». Η Καναγκίνη διακρίνει τα έργα της σε Χειρόγραφα, όπου κυριαρχεί η αφηρημένη σύνθεση, και σε Εικονογραφημένα Χειρόγραφα, στα οποία η γραφή συνυπάρχει με αναγνωρίσιμα εικονιστικά στοιχεία. Η «εμμονή», όπως την ονομάζει η ίδια πάνω στην ιδέα τη γραφής «ως σύμβολο καταγραφής της ανθρώπινης σκέψης», ανιχνεύεται ήδη σε πρώιμα έργα της περιόδου των σπουδών της στο Λονδίνο, όπου η επαφή με τον μοντερνισμό, την τυπογραφία και τις πειραματικές προσεγγίσεις της εποχής διαμόρφωσε το έδαφος για τις μετέπειτα γλωσσικές της διερευνήσεις. Όπως σημειώνει η ίδια: «Με γοητεύει το ίδιο μια πλάκα με ιερογλυφικά και μια σύγχρονη επιγραφή νέον».