H διασπορική εμπειρία αποτελεί καθοριστικό υπόβαθρο στο έργο της Νίκης Καναγκίνη και εγγράφεται τόσο στη θεματολογία όσο και στη χρήση των υλικών και της γραφής. Η μητέρα της καλλιτέχνιδας γεννήθηκε στο Οrtaköy (σημερινό Ιβαΐλοβγκραντ της Βουλγαρίας), όπου είχαν εγκατασταθεί πρόγονοι της μητρικής οικογένειας προερχόμενοι από την Ήπειρο. Πρόκειται για έναν ιστορικό και πολιτισμικό τόπο μετάβασης με κοσμοπολίτικο χαρακτήρα, στον οποίο συνυπήρχαν Οθωμανοί, Έλληνες, Αρμένιοι και Εβραίοι. Από τη μητρική πλευρά, η οικογένεια βίωσε έναν διπλό εκτοπισμό: αρχικά από το Οrtaköy προς την Αλεξανδρούπολη κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων και της ανταλλαγής πληθυσμών, και στη συνέχεια, το 1939, από την Αλεξανδρούπολη προς την Αθήνα, υπό την απειλή του επικείμενου πολέμου.
Στο εναρκτήριο έργο της έκθεσης, τη μνημειακή εγκατάσταση Μετακίνηση (2004), παρουσιάζονται μεγεθυμένες λεπτομέρειες δύο τσεβρέδων (εργόχειρων) με τα χρυσοκέντητα μονογράμματα του παππού και της γιαγιάς της, Χριστόδουλου και Μαριγώς, τα οποία επαναλαμβάνονται στην επιφάνεια του καμβά. Οι μεταβολές των τόπων εγκατάστασης συνδέονται με αλλαγές στα ονόματα, από το Οrtaköy έως την Αλεξανδρούπολη και την Αθήνα, αποτυπώνοντας τις μετατοπίσεις και τη συνέχεια της οικογενειακής μνήμης. Στο έργο, η υποκειμενική βιωμένη ιστορία συνυφαίνεται με τις συλλογικές εμπειρίες και την πολιτισμική διασπορά. Το έργο δημιουργήθηκε για την έκθεση Δρόμοι Ζωής, Νομάδες, Εξόριστοι, Πρόσφυγες, που παρουσιάστηκε το 2004 στη Ζαρίφειο Παιδαγωγική Ακαδημία της Αλεξανδρούπολης, μετά από πρόσκληση της θεατρολόγου Ελένης Βαροπούλου.
«Γεννήθηκα στην Αλεξανδρούπολη. Οι μετακινήσεις της οικογένειας από τη μεριά της μητέρας μου ήταν τραυματικές. Ο πολιτισμός που μετέφεραν απεριόριστος. Οι ιστορίες της γιαγιάς μου και της μητέρας μου άρχιζαν πάντα με τις λέξεις στα μέρη μας… και ο καημός για το τι είχαν και το τι έχασαν μεγάλος. Η γραφή πάνω στο έργο μου με τίτλο «Μετακίνηση» ίσως είναι ένα μικρό κλειδί για τον αναγνώστη-θεατή, που ελπίζω να βοηθήσει ώστε να ταξιδέψει κι εκείνος μόνος του όπου κι όπως θέλει. Η μητέρα μου Ελένη Κώνστα-Κουτλή και η αδελφή της Αικατερίνη Κώνστα-Βασιλείου σπούδασαν στη Ζαρίφειο Ακαδημία της Αλεξανδρούπολης. Φύλαγα πάντα με μεγάλη αφοσίωση οτιδήποτε αντικείμενο μου χάριζε η μητέρα μου. Κάποτε μου έδωσε ένα μικρό κομμάτι ύφασμα χρυσοκέντητο που είχε απομείνει από το νυφικό της. Το έργο «Νυφικό» προέκυψε από αυτό. Η «Μετακίνηση» αναφέρεται σε δυο τσεβρέδες της οικογένειας με τα αρχικά του παππού και της γιαγιάς μου, χρυσοκέντητα κι αυτά, Μαριγώ Χριστόδουλος.»
