Χωρίς τίτλο

Στα μεγάλων διαστάσεων Χειρόγραφα και Εικονογραφημένα Χειρόγραφα που παρουσιάστηκαν στην γκαλερί Ιόλα–Ζουμπουλάκη το 1976, η Νίκη Καναγκίνη διαμορφώνει μια πολυεπίπεδη εικαστική γλώσσα, αντλώντας από τη δομή της τυπογραφίας και τον έντυπο λόγο. Ο σχεδιασμός της εγκατάστασης του 1976 πραγματοποιήθηκε από τους αρχιτέκτονες Δημήτρη και Σουζάνα Αντωνακάκη. Στην έκθεση στο ΕΜΣΤ παρουσιάζεται εκ νέου η κεντρική εγκατάσταση, η οποία αποτελείται από πέντε επιμέρους τμήματα με μεταξοτυπικές αναπαραγωγές σχεδίων, που διαμορφώνουν μια αλληλουχία εικόνων και φωτίζονται από την πίσω πλευρά, εν είδει διαφημιστικών πινακίδων. Στα αρχικά σχέδια, η Καναγκίνη απλώνει τυπογραφική μελάνη στη λευκή επιφάνεια του χαρτιού με κύλινδρο, παράγοντας επαναλαμβανόμενα κάθετα ίχνη που θυμίζουν στήλες εφημερίδων. Η αυστηρά δομημένη διάταξη διαταράσσεται από τις αλλεπάλληλες χειρονομιακές επεμβάσεις της καλλιτέχνιδας με μολύβι και επικολλήσεις λετρασέτ γραμμάτων, αριθμών, συμβόλων και σημείων στίξης. Μέσα από την επιλογή εικόνων όπως οι απεικονίσεις πετρελαιοπηγών και τα σύμβολα του δολαρίου, η καλλιτέχνιδα αρθρώνει μια κριτική απέναντι στην οικολογική καταστροφή και στις συνέπειες της αλόγιστης τεχνολογικής και οικονομικής ανάπτυξης.