Ενότητα 5

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, σε μια περίοδο κοινωνικών μετασχηματισμών και αναθεώρησης έμφυλων ρόλων, η Νίκη Καναγκίνη εστιάζει στη διερεύνηση της γυναικείας ταυτότητας, μετασχηματίζοντας στερεοτυπικές αναπαραστάσεις του φύλου. Η καλλιτέχνιδα οικειοποιείται αντικείμενα του οικιακού περιβάλλοντος —σύμβολα της έμφυλης κατανομής της καθημερινής εργασίας— απομονώνοντάς τα από τη χρηστική τους λειτουργία και επανανοηματοδοτώντας τα. Ο «εν οίκω» χώρος, όπως είναι και ο τίτλος που δίνει σε έργα της ενότητας αυτής, αναδεικνύεται σε καίριο πεδίο κριτικού και αισθητικού στοχασμού, αποκαλύπτοντας κρυμμένες ή μυστηριώδεις πτυχές της καθημερινής ζωής των πραγμάτων. Η καλλιτέχνιδα μεταφέρει τον ιδιωτικό βίο και τις καθημερινές επαναληπτικές και εξαντλητικές οικιακές εργασίες και τα σύμβολά τους στο πεδίο της τέχνης, με μια διάθεση κριτικής και άρσης του διαχωρισμού των δυο πεδίων. Η στάση της Καναγκίνη απέναντι στο γυναικείο ζήτημα και την έμφυλη διαφορά, διαμορφώθηκε σαφώς από την προσωπική, οικογενειακή αλλά και επαγγελματική της συνθήκη, ως καλλιτέχνιδας και μητέρας δυο παιδιών επιφορτισμένης με την ανατροφή και την καθημερινή φροντίδα του σπιτιού.