Φωτογραφία: Ιστία, 1981-1982, Συλλογή ΕΜΣΤ

ΜΠΙΑ ΝΤΑΒΟΥ – ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ

Ωδείο Αθηνών

Η αναδρομική της Μπίας Ντάβου (1932-1996), και όσες θα ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια, εντάσσεται στο πλαίσιο της εκθεσιακής μας πολιτικής, η οποία κατά τον ιστορικό της άξονα έχει ως στόχο την ανάδειξη του χρονικού βάθους της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα, με έμφαση στις πειραματικές και κριτικές αναζητήσεις και πραγματώσεις των δεκαετιών ’60 και ’70. Η μεγάλη ιστορική έκθεση του ΕΜΣΤ με τίτλο Τα χρόνια της αμφισβήτησης: Η τέχνη του ’70 στην Ελλάδα, η οποία πραγματοποιήθηκε το 2005, άνοιξε το δρόμο σε μια εις βάθος γνωριμία και κριτική επανεξέταση της πρόσφατης ιστορίας μας μέσα από επιλεκτικές παρουσιάσεις μεμονωμένων καλλιτεχνών, περισσότερο ή λιγότερο προβεβλημένων. Η πρώτη έκθεση του κύκλου αυτού ήταν για μας διπλά οφειλόμενη. Ερευνητικό και εξ ορισμού ποιητικό το έργο της Ντάβου, που αντιπροσωπεύεται με ιδιαίτερη πληρότητα στη συλλογή του Μουσείου, μετά τη μεγάλη δωρεά του Ζάφου Ξαγοράρη το 2002, σηματοδοτεί τις απαρχές εννοιολογικών και γλωσσοκεντρικών τάσεων και κατευθύνσεων που απελευθέρωσαν την καλλιτεχνική πράξη από το καλλιτεχνικό αντικείμενο, μετατοπίζοντας τη σημασία από το τελικό αισθητικό προϊόν σε έννοιες, πρακτικές και διαδικασίες. Σχέδια, δοκιμές, φωτοτυπίες, κολάζ, λέξεις και κείμενα είναι ο κύριος όγκος αυτού του έργου που εστιάζει την έρευνά του στη γεφύρωση του χάσματος ανάμεσα στην καλλιτεχνική δημιουργία και στην επιστήμη, στη διασταύρωση διαφορετικών κωδίκων, συστημάτων και γλωσσών, ιδιαίτερα της ποίησης και των μαθηματικών. Το πέρασμά της καλλιτέχνιδος από την αφαιρετική προβληματική και η αναζήτηση των ορίων της εικαστικής γλώσσας στα πρώιμα εντελή ζωγραφικά έργα του ’60 θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως το πρώτο, αναγκαίο ίσως, στάδιο αυτής της καλλιτεχνικής έρευνας που κράτησε μέχρι το τέλος. Χρωματικές φόρμες, σχεδιαστικά σημεία και παραλλαγές που γεννιούνται μέσα στην ίδια την πράξη της γραφής προδιατυπώνουν μεταγενέστερες σχεδιαστικές ταυτολογίες βασισμένες σε μαθηματικά δεδομένα, και εικόνες που συναρθρώνονται από σχέδια, στίγματα και στιχικές μονάδες κατά μαθηματική τάξη. Η γραφή, στο κέντρο πάντα της δημιουργικής διαδικασίας, μας αποκαλύπτει τη διπλή όψη των πραγμάτων και το ποιητικό βάθος του έργου της Μπίας Ντάβου.

Επιμέλεια: Σταμάτης Σχιζάκης, Τίνα Πανδή