ΕΜΣΤ

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ – ΝΤΙΚΟΣ ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ

18/10/2012 - 18/11/2012

ΩΔΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Με την ευκαιρία της έκδοσης μιας μεγάλης μονογραφίας, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο πλαίσιο της σειράς Kάθε μήνα παρουσιάζει τον σημαντικό Έλληνα καλλιτέχνη της διασποράς Ντίκο Βυζάντιο. Το αφιέρωμα θα παρουσιαστεί από 18 Οκτωβρίου έως 18 Νοεμβρίου 2012.

Ο Ντίκος Βυζάντιος (1924-2007) σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα (1938-1942) και στη συνέχεια το 1946 στις ακαδημίες Julian και Grande Chaumière στο Παρίσι, όπου εγκαθίσταται οριστικά. Σε διάλογο με το πνευματικό κλίμα και τις καλλιτεχνικές αναζητήσεις του Παρισιού την εποχή εκείνη, ο Βυζάντιος υιοθετεί από τη δεκαετία του 1950 μια αφαιρετική εικαστική γλώσσα για να επιστρέψει από τη δεκαετία 1970 σε μια παραστατικότητα αρχικά με μια ενότητα ασπρόμαυρων σχεδίων και έπειτα με ζωγραφικά έργα μεγάλων διαστάσεων που απεικονίζουν μορφές και νεκρές φύσεις. «Η ζωγραφική είναι ένα είδος Πυθίας. Συχνά προλέγει αυτά που συμβαίνουν» θα αναφέρει ο ίδιος. Τα έργα του Βυζάντιου έχουν παρουσιαστεί σε σημαντικά μουσεία στην Γαλλία, στην Ελλάδα, στο Βέλγιο, στην Ελβετία και αλλού.

Στο αφιέρωμα θα παρουσιαστούν έξι έργα της αφαιρετικής περιόδου του ζωγράφου από τις δεκαετίες του 1960 και 1970 που ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές και μουσεία,  καθώς και μια ενότητα εννιά σχεδίων (1973-1979) από τη συλλογή του ΕΜΣΤ, που αποτελούν δωρεά της Μαριλένας Βυζάντιου-Λιακοπούλου. Tα σχέδια με σκληρό κάρβουνο, από τις σημαντικότερες ενότητες του έργου του, ξεπηδούν από την ανάγκη του ζωγράφου απεικονίσει την πραγματικότητα όπως την αντιλαμβανόταν μέσα στο αστικό περιβάλλον του Παρισιού την εποχή εκείνη.

«To ζωγραφικό του σύμπαν είναι πνευματικό, ισορροπεί αντιφατικά ανάμεσα στη σύνθεση και την κίνηση, γεννιέται μέσα από τη σιωπή που το περιβάλλει, της αντιστέκεται και μας την παρουσιάζει» γράφει για το έργο του Βυζάντιου το 1963 ο Ευγένιος Ιονέσκο.

Στο χώρο θα προβάλλεται επίσης το φιλμ Το χρονικό των μορφών (παραγωγή: Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδας, σκηνοθεσία: Ν. Πεττής,) με ομιλητές τον ίδιο τον καλλιτέχνη, τον συγγραφέα και εκδότη του Nouvel Observateur Jean Daniel, τον ιστορικό τέχνης Jean-Luc Chalumeau, τον ιστορικό τέχνης Philippe Dagen, την αδελφή του καλλιτέχνη Μαριλένα Βυζάντιου-Λιακοπούλου, το συλλέκτη Louis Henri de Lignieres κ.ά.

Η τρίγλωσση μεγάλη μονογραφία με τίτλο Βυζάντιος θα εκδοθεί μέσα στο Νοέμβριο.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Σύντομο βιογραφικό

Ο Ντίκος Βυζάντιος, γιος του ζωγράφου Περικλή Βυζάντιου, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1924. Σπούδασε  στη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα (1938-1942) στο εργαστήριο του Κωνσταντίνου Παρθένη και στη συνέχεια το 1946, με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης στις ακαδημίες Julian και Grande Chaumière στο Παρίσι. Εκθέτει για πρώτη φορά στο Salon des Tuileries το 1947. Στο Παρίσι συνδέεται στενά με τον Alberto Giacometti, τον Christian Zervos, τον Ευγένιο Ιονέσκο, το Jean Laude και τον Δημήτρη Γαλάνη, από τον οποίο διδάσκεται τη χαρακτική. Από το 1950 συμμετέχει στα Salons d’Automne, de la Jeune Peinture, de Mai και Réalités Nouvelles. Ακολουθούν σημαντικές ατομικές εκθέσεις στη γκαλερί Jeanne Bucher το 1965, στο μουσείο Galliera το 1972, στη γκαλερί Karl Flinker τα έτη 1974, 1982, στο Espace des Arts de Chalon-sur Saône το 1997, στο Μουσείο Μπενάκη το 2007 κά. Πέθανε το 2007 στη Μαγιόρκα

 

Φωτογραφία: Ντίκος Βυζάντιος, Αφαιρετικό κίτρινο, 1971
Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή

EL / EN