ΕΜΣΤ

JAN FABRE GLASS AND BONE SCULPTURES 1977 – 2017

13/05 – 26/11/2017

ΒΕΝΕΤΙΑ

JAN FABRE

GLASS AND BONE SCULPTURES 1977–2017

Παράλληλο Πρόγραμμα της 57ης Μπιενάλε Βενετίας

Βενετία- Abbazia di San Gregorio

13 Μαΐου – 26 Νοεμβρίου 2017

Εγκαίνια 11/05

Η έκθεση παρουσιάζει μια επιλογή σαράντα έργων από γυαλί και οστά που έχουν δημιουργηθεί από τον Βέλγο καλλιτέχνη από το 1977 έως το 2017 – έργα τέχνης που προκαλούν φιλοσοφικό, πνευματικό και πολιτικό προβληματισμό για τη ζωή και το θάνατο και περιστρέφονται γύρω από τη ζωτική έννοια της μεταμόρφωσης.

 

Επιμέλεια
Giacinto Di Pietrantonio, Διευθυντής του GAMeC, Μπέργκαμο
Κατερίνα Κοσκινά, Διευθύντρια ΕΜΣΤ, Αθήνα
Dimitri Ozerkov, Επικεφαλής του Τμήματος Σύγχρονης Τέχνης στο Κρατικό Μουσείο Ερμιτάζ, Αγία Πετρούπολη.

 

Ο Jan Fabre επιστρέφει στη Βενετία με ένα νέο έργο ειδικά σχεδιασμένο για τους χώρους του Αββαϊου του San Gregorio που βρίσκεται μεταξύ της Ponte dell’Accademia και της Punta della Dogana.

Η έκθεση Jan Fabre. Glass and Bone Sculptures 1977-2017 εντάσεται στο Παράλληλο Πρόγραμμα της 57ης Διεθνούς Έκθεσης Τέχνης La Biennale di Venezia. Η επιμέλεια είναι των Giacinto Di Pietrantonio, Κατερίνα Κοσκινά και Dimitri Ozerkov και με την υποστήριξη του GAMeC – Modern and Contemporary Art Gallery of Bergamo σε συνεργασία με το EΜΣΤ – Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης-Αθήνα και το Κρατικό Μουσείο Ερμιτάζ Της Αγίας Πετρούπολης. Παρουσιάζει πάνω από σαράντα γλυπτά του Jan Fabre (Αμβέρσα, 1958) που αφορούν στην μακροχρόνια έρευνα του «άτακτου» Φλαμανδού καλλιτέχνη γύρω από τη ζωή και το θάνατο, προκαλώντας ένα φιλοσοφικό, πνευματικό και πολιτικό προβληματισμό για τη ζωή και το θάνατο. Τα έργα αυτά περιστρέφονται γύρω από τη ζωτική έννοια της μεταμόρφωσης, μια αγαπημένη θεματική του καλλιτέχνη.
Στην έκθεση παρουσιάζονται αποκλειστικά έργα από γυαλί και οστά που δημιουργήθηκαν κατά τη σαραντάχρονη καριέρα του καλλιτέχνη, από το 1977 έως το 2017.

Αντλώντας έμπνευση από τη γοητεία που του προκαλεί η αλχημεία και η μνήμη της ύλης, ο Jan Fabre στα έργα του αποτίνει φόρο τιμής στην εικονογραφική παράδοση των Φλαμανδών ζωγράφων, οι οποίοι συνήθιζαν να αλέθουν σε σκόνη οστά στις χρωστικές τους και την καλλιτεχνική χειροτεχνία των Βενετών κατασκευαστών γυαλιών. Επιλέγοντας σκόπιμα δύο σκληρά, αλλά εύθραυστα και λεπτεπίλεπτα υλικά, ο καλλιτέχνης εφιστά την προσοχή στη σκληρότητα και την ευθραυστότητα της ίδιας της ζωής.

«Ο φιλοσοφικός και ποιητικός λόγος για τον οποίο συνδυάζω γυαλί, οστά ανθρώπων και ζώων μαζί – επιβεβαιώνει ο Jan Fabre – προέρχεται από τη μνήμη της αδελφής μου ως παιδί που παίζει με ένα μικρό γυάλινο αντικείμενο. Αυτό με έκανε να σκεφτώ την ευελιξία που είναι εγγενής στα ανθρώπινα οστά και στο γυαλί. Ορισμένα ζώα και όλα τα ανθρώπινα όντα βγαίνουν από τη μήτρα όπως το λιωμένο γυαλί από ένα φούρνο τήξης. Ο καθένας μπορεί να διαμορφωθεί, να λυγίσει και να σχηματιστεί με έναν εκπληκτικό βαθμό ελευθερίας. »

Στα έργα του Fabre, το γυαλί και τα οστά χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία μερών και συνθέσεων ανθρώπινων και ζωικών σωμάτων. Σε μερικές περιπτώσεις τα υλικά διατηρούν τα φυσικά τους χρώματα, ενώ σε άλλα είναι χρωματισμένα με μπλε μελάνι Bic, ένα μέσο το οποίο ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί εδώ και χρόνια στην περιγραφή του The Hour Blue, τη στιγμή του λυκόφωτος στο κατώφλι της ημέρας και της νύχτας  που σηματοδοτεί τη μεταμόρφωση της φυσικής εποχής.

Σύμφωνα με τα λόγια του Giacinto Di Pietrantonio, «ο τίτλος της έκθεσης Γυαλί και Οστά θα μπορούσε να επεκταθεί σωστά και να συμπεριλαμβάνει το Μπλε Μπικ Μελάνι. Το θέμα, στο έργο του Fabre, δεν γιορτάζεται με τη φαινομενική του έννοια, αλλά γίνεται ο κομιστής των τοξικών συμβολισμών που συνδέονται με την ίδια του την ουσία. Στην έρευνά του, ο Fabre αναπτύσσει μια τέχνη που δεν μετράει την ιστορία ως προϊόν της σημερινής εποχής και επομένως της κοινωνιολογίας αλλά ως τον αγώνα μέσα σε μια μεταμορφωμένη ύλη της οποίας η μνήμη έχει διαλυθεί στα βάθη του χρόνου».
Ο διάλογος μεταξύ των οστών και του γυαλιού, η εκπόρευση της διαλεκτικής σχέσης που συνδέει τη σκληρότητα και την ευθραυστότητα, την αδιαφάνεια και τη διαφάνεια, τη σκιά και το φως, τα υλικά και άυλα, και τη ζωή και το θάνατος είναι κεντρικά για την ποιητική του Fabre. Η τέχνη του φλαμανδού καλλιτέχνη περιστρέφεται γύρω από την ασταθή κατάσταση της μεταμόρφωσης και τις αλλαγές που συμβαίνουν στη ροή της ύπαρξης.

«Τα οστά και τα γυάλινα γλυπτά του Jan Fabre – σημειώνει την Κατερίνα Κοσκινά – αποτελούν σιωπηρό υπαινιγμό για την φευγαλέα φύση της ζωής στη γη και τη θνησιμότητα». Επιπλέον, η σύνδεση μεταξύ οστών και γυαλιού υποδηλώνει την εύθραυστη και παροδική φύση της ανθρώπινης ύπαρξης: «Τα οστά, σύμβολο θανάτου και η λάμψη του γυαλιού, σύμβολο ευημερίας και πολυτέλειας, μοιράζονται το παροδικό του  βίου του ανθρώπου που μόνο μέσα σε μια έκλαμψη Χρόνου χαίρεται την ομορφιά και τη ζωή, πριν καταλήξει σκελετός».

Ο Dimitri Ozerkov υπογραμμίζει πως «ο Fabre αποκρυσταλλώνει τόσο τα οστά όσο και το γυαλί και τα καθιστά ιερά. Ιεραρχεί την ανθρώπινη ύπαρξη με την μυστικιστική και έγκαιρη παρουσία της στην πραγματικότητα, παρορμούμενος από τη φαντασία. Για τον Jan Fabre, η καλλιτεχνική φαντασία είναι η κύρια απόδειξη της ανθρώπινης ύπαρξης, που βρίσκεται κάπου ανάμεσα στα οστά και το γυαλί, το σώμα και την ψυχή ».

Καθ ‘όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Fabre εργάστηκε πάντα με αυτά τα δύο υλικά: Το έργο  The Pacifier του 1977, για παράδειγμα, είναι ένα ομοίωμα πιπίλας κατασκευασμένο από οστά, γεμάτο με θραύσματα γυαλιού – ένα αντικείμενο αδύνατο να χρησιμοποιηθεί χωρίς να τραυματίσει, ενώ το The Future Merciful Vagina και Phallus του 2011 είναι ένας πρωτόγονος γυάλινος βωμός από ανθρώπινα οστά που περιβάλλεται από ένα πυελικό οστό και ένα φαλλό.

Στο έργο του Jan Fabre, τα οστά συνδέονται με το θάνατο, όπως και η Pietas, που παρουσιάστηκε στη Nuova Scuola Grande di Santa Maria della Misericordia κατά τη διάρκεια της Μπιενάλε της Βενετίας το 2011, που ήταν σε ακριβή κλίμακα 1: 1 της Pietà του Michelangelo, με πολλές όμως διαφορές που την μετέτρεπαν σε μια αλληγορία.

Jan Fabre (Αμβέρσα, 1958). Βιογραφικό σημείωμα.
Για περισσότερο από τριάντα πέντε χρόνια, ο Jan Fabre ήταν ένας από τις πιο καινοτόμες και σημαντικές προσωπικότητες στη διεθνή σκηνή της σύγχρονης τέχνης. Ως εικαστικός καλλιτέχνης, θεατρολόγος και συγγραφέας, ο Fabre ασχολείται με τα θέματα της ζωής και του θανάτου, καθώς και τους φυσικούς και κοινωνικούς μετασχηματισμούς,  και τη σκληρή και ευφυή απεικόνιση των ζώων και των ανθρώπων. Ο Jan Fabre ήταν ο πρώτος εν ζωή καλλιτέχνης, το έργο του οποίου  κατέλαβε πάνω από 40 αίθουσες στο Μουσείο του Λούβρου (L’ange de la métamorphose, 2008, Παρίσι) και στο Κρατικό Μουσείο Hermitage (Knight of Despair / Warrior of Beauty, 2016-2017, Saint-Petersburg).

JAN FABRE. GLASS AND BONE SCULPTURES 1977-2017
Παράλληλο Πρόγραμμα 57ης Μπιενάλε Βενετίας

Abbazia di San Gregorio (Dorsoduro 172)
Η έκθεση είναι ανοιχτή στο κοινό από τις 13 Μαΐου έως τις 26 Νοεμβρίου 2017
Ώρες: 11.00-19.00
Είσοδος ελεύθερη
Εκδόθηκε κατάλογος της έκθεσης από την Forma Edizioni.

Γραφείο Τύπου
CLP Relazioni Pubbliche | www.clponline.it
Anna Defrancesco | tel. 02 36 755 700 | anna.defrancesco@clponline.it;
Πληροφορίες για τον ελληνικό Τύπο:

Κασσιανή Μπένου, Δέσποινα Μπαραμπούτη

Γραφείο Επικοινωνίας

Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ)

pressoffice@emst.gr | kassiani.benou@emst.gr | despoina.barabouti@emst.gr


Εικόνες και δελτίο τύπου διατίθενται στη διεύθυνση
www.clponline.it

 

 

EL / EN